Parafia pw. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej

w Miedźnie

Historia murowanych kościołów

1. Pierwszy murowany kościół

Drewniany kościół parafialny z 1722 r. spłonął 10 września 1856 r. o godzinie 11.00. Pozostała po nim monstrancja z 1620 r. i dzwon z 1598 r. Po pożarze biskup kujawsko-kaliski, Jan Marszewski, cmentarną kaplicą wyznaczył na tymczasowy kościół parafialny, który pełnił tę rolę przez 21 lat aż do wybudowania nowego kościoła parafialnego w 1877 r. Trzeba podziwiać ówczesnych parafian, którzy potrafili znosić niewygody z powodu niewielkich rozmiarów kościoła i trudnych warunków atmosferycznych, zwłaszcza zimą. Parafia w tych czasach skupiała liczne miejscowości, łącznie ze Świerczem i Nowym Folwarkiem. Kościół ten, dziś nazwany kościółkiem cmentarnym, został zbudowany około 1840 r. przez rodzinę Miączyńskich, hernu Suchekomnaty, właścicieli Miedźna i Borowe. Pod względem architektonicznym nie przedstawia większej wartości. Natomiast nie sposób nie zauważyć pochowanych w jego podziemiach zmarłych z rodziny Miączyńskich, których iniona i nazwiska są wypisane na ścianie wewnątrz kościoła. Najwybitniejszą postacią z tego rodu jest Ignacy Miączyński.

 

Ignacy Miączyński (ur. 1767 r. zm. 1840) od 1780 r. właściciel dóbr Miedźna i Borowe; Prezes Senatu w czasie powstania listopadowego (1830 r.); senator - wojewoda Królestwa Polskiego od 1825 r.; senator - kasztelan od 1818 r.; rezydent i komisarz rosyjski w Rzeczypospolitej Krakowskiej z nominacji cara Aleksandra I Romanowa; współtwórca statusu RZeczypospolitej Krakowskiej i statusu Uniwersytetu Jagiellońskiego od 1815 r. (po Kongresie Wiedeńskim); członek Rządu Centralnego Wojskowego Obojga Galicji od 1809 r.; jeden z założycieli Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Królestwie Polskim; doktor obojga praw (doktor honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego); odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy z nadania cara Aleksandra I Romanowa z 1818 r. oraz Orderem Świętej Anny z brylantami I klasy z 1825 r.; autor licznych publikacji ekonomicznych. Należał do redaktorów manifestu sejmowego z 20 grudnia 1830 r. uznającego narodowy charakter powstania listopadowego. Od lutego 1831 r. przewodniczył obradom Senatu. U schyłku powstania listopadowego wycofał się z działalności publicznej i zamieszkał w Miedźnie. Ignacy Miączyński należał do warszawskich loż masońskich ("Rycerze Gwiazdy" i "Bracia Zjednoczeni") i im przewodniczył. Zmarł w Miedźnie 2 lutego 1840 r. i tu został pochowany. W księgach parafialnych zachowała się jego metryka zgonu. Zachował się jego ubiór, który przysługiwał Przewodniczącemu Senatu, oraz jego portret, który namalował wybitny polski malarz Józef Brodowski. Z małżeństwa z Salomeą Suchecką, starościanką Szadkowską, miał trzech synów: Stefana, Edwarda i Henryka.

 

Pod kościołem cmentarnym są pochowani niektórzy proboszczowie z XIX wieku.

 

Obok kościoła znajdują się groby:

Karola Zwolanowskiego, zmarłego w 1890 r., leśniczego lasów hrabiego Henkla von Donnersmarcka;

Bolesława Zwolanowskiego, wychowanka Szkoły Gospodarstwa Lasowego we Lwowie, leśniczego lasów międzyrzeckich Andrzeja POtockiego. Bolesław Zwolanowski Został postrzelony przez kłusownika w lesie i zmarł 3 lipca 1907 r. z Żerocinie. W leśnictwie Dołha koło Międzyrzecza postawiony jest jego pomnik, prawie identyczny jak w Miedźnie na cmentarzu;

 

 

Różaniec na dziś

 

Tajemnice Chwalebne

 

  • Wniebowzięcie Maryi.
  • Wniebowstąpienie Pana Jezusa.
  • Zmartwychwstanie Pana Jezusa.
  • Zesłanie Ducha Świętego.
  • Ukoronowanie Maryi na Królową Nieba i Ziemi.

 

"Ci, którzy kochają różaniec, to są ci, co ratują świat"